Mijn naam is Eline Schievink, en ik sta op nummer 4 van de GroenLinks-lijst voor de gemeentepolitiek. Mijn leven is niet altijd makkelijk geweest, maar juist die ervaringen maken mij tot wie ik vandaag ben. Mijn ervaringen zijn mijn drijfveer voor de politiek.
Ik groeide op in armoede, in een gezin waar liefde en aandacht schaars waren. Mijn moeder, alleenstaand met negen kinderen, worstelde met allerlei problematiek. Ik weet hoe het is om onzichtbaar te zijn. Om te leven met schulden, depressies, en een systeem dat je niet begrijpt. Maar ik weet ook hoe het is om je stem te vinden. Na jaren van strijd, met mezelf, met de bureaucratie, met de schaamte, kraakte ik toch de code. Ik betaalde mijn schulden af, bouwde een nieuw leven op, en vond mijn missie: ervoor zorgen dat niemand hoeft te ervaren wat ik heb meegemaakt.
In de gemeentepolitiek wil ik mij inzetten voor een sociaal domein dat niet oordeelt, maar ondersteunt. Dat niet uitgaat van wantrouwen, maar van vertrouwen. Ik heb geleerd dat verandering mogelijk is, als je maar durft te luisteren en te handelen. Mijn ervaring met armoede, mentale gezondheidszorg, en schulden leert mij dat beleid niet in dossierkasten hoort, maar bij de mensen die het raakt.
Ik wil dat onze gemeente een plek is waar iedereen meetelt: of je nu opgroeit in een kwetsbare situatie, worstelt met schulden, of gewoon een kans verdient. Want wie kan beter het systeem veranderen dan iemand die weet hoe het voelt om erdoor gefaald te worden?
Samen kunnen we een gemeenschap bouwen waar niemand onzichtbaar is. Waar hulp niet afhankelijk is van geluk, maar van rechtvaardigheid. Waar iedereen de kans krijgt om, net als ik, te zeggen: she lived happily ever after.